کتاب خانه ای در انتهای هوپ استریت رمانی است که در ۲۶ فصل نوشته شده است. این رمان که فریبنده و شیطنت‌آمیز توصیف شده، درمورد امید و خردمندی زنانه است. «آلبا»، جوان‌ترین دانشجوی دکتری دانشگاه کمبریج است که از بدترین اتفاق زندگی‌اش رنج می‌کشد. او بدون آنکه بداند کجاست، خودش را مقابل خانه‌ای در انتهای «هوپ استریت» می‌یابد. زن مسن زیبایی به نام «پگی» او را به یک شرط دعوت به ماندن در خانه می‌کند و آن اینکه او فقط می‌تواند ۹۹ شب آنجا بماند و نه بیشتر؛ تا زمانی که به زندگی‌اش سروسامانی بدهد. آلبا خیلی زود درمی‌یابد خانهٔ هوپ استریت یک خانهٔ معمولی نیست؛ خانه‌ای جادویی است که روزگاری چهره‌هایی فراموش‌ناشدنی همچون ویرجینیا وولف، دوروتی پارکر و آگاتا کریستی در اوج ناامیدی در آن زندگی کرده‌اند. آلبا با کمک ساکنان پیشین خانهٔ هوپ استریت شروع به کنار هم گذاشتن تکه‌پاره‌های زندگی‌اش می‌کند و راهی را در پیش می‌گیرد تا شاید زندگی‌اش را نجات دهد. منا ون پراگ، نویسندهٔ این رمان، آثاری به سبک رئالیسم جادویی می‌نویسد. این رمان از جایی آغاز می‌شود که راوی دارد از خانهٔ هوپ استریت برایمان می‌گوید. این خانه نزدیک به ۲۰۰ سال در انتهای هوپ‌استریت بوده است؛ با برجک‌ها و دودکش‌هایی که سر به فلک کشیده‌اند. یک باغ در جلوی خانه است که پر از گیاهان خودرو است. این خانه در شب مانند یتیم‌خانهٔ عصر ویکتوریایی است که ۱۰۰ کودک ناامید را در خود جای داده، اما وقتی ابرها از هم باز می‌شوند و نور مهتاب به آن می‌تابد، گویی با خانه‌ای جادوشده روبه‌رو هستید. این توصیف راوی از این خانه است.