بازآفرینی یا تقلید از گذشته و افتخاراتش، باعث کم‌رنگ‌شدن هرچه بیشتر نوآوری‌های ذهنی و سکون تفکر ما می‌شود. انسان با خرد زاده شده است و در هر لحظه از زندگی از این ویژگی بهره می‌برد. اما در این میان، خلاقیت و نوآوری چگونه شکل می‌گیرد؟ خلاقیت را می‌توان آن لحظه‌ای نامید که انسان به‌جای آنکه دنباله‌روی دیگری یا خیل کثیر اطرافیان باشد، راهی تازه و نوین ایجاد کند و به دنبال آن برود؛ راهی که ممکن است با پیروزی یا گاه با شکست مواجه شود. اما نکته‌ی اصلی در این راه آن است که دنباله‌روی دیگری نبوده و حتی برای مدتی کوتاه باعث پرورش ذهن خود شده است. نوآوری را نمی‌توان در محدوده‌ای خاص تعریف کرد. نوآوری با اتکا به همین خصوصیت باعث درهم‌شکسته‌شدن مرزهای انسانی و منطقه‌ای می‌شود تا بتواند خدمتگزاری برای انسان و محیط‌زیست او باشد. در دنیای امروز، نوآوری را نمی‌توان صرفا در گاراژهایی که از آن‌ها اپل‌ها و مایکروسافت‌ها به وجود آمدند، جست‌وجو کرد. نوآوری شاید در گوشه‌ی ذهن جوان پناه‌جویی باشد که از ترس جان و به‌سبب جنگ و ناآرامی‌های موجود مجبور به ترک خانه‌اش شده است. برای دستیابی به نوآوری نیازی نیست به دره‌ی سیلیکون سفر کنیم، نوآوری در همان گذر زمانی نهفته است که به آن بی‌توجهیم. به امید آنکه با ترجمه‌ی این کتاب گامی در راستای ترویج فرهنگ نوآوری در کشورم برداشته باشم. کتاب اتریشی‌های نوآور سوال‌ها و ایده‌های خلاقانه را با هدف ایجاد تغییر و برقراری گفتمان میان اتریش و دیگر کشورهای جهان مطرح می‌کند.