اگر توجه کنیم که در طی قرون و اعصار این زبان فارسی بوده که همه مردم ایران را از خطه ها و طایفه های متفاوت با زبان های مادری گوناگون به هم پیوند داده است، و هم اکنون این زبان فارسی است که واسطه ارتباط آذربایجانی، کرد، لر، بلوچ، مازندرانی و خوزستانی و غیر هم با یکدیگر می شود، اهمیت فارسی را خواهیم دانست، آن را درست به کار خواهیم برد و در حفظ سلامت آن خواهیم کوشید... دو ستون استوار که هویت و ملیت ایرانی را تشکیل می دهد، یکی زبان و ادبیات فارسی و دیگری تاریخ ایران است. ما اگر بخواهیم فرزندان خود را به کشور خود دلبسته کنیم و آنان را با تربیت «ایرانی» پرورش دهیم، آنان باید در خانواده و خاصه در طی دوران تحصیل در مدرسه (دبستان و دبیرستان) با زبان و ادب دیرین فارسی و تاریخ پرفراز و نشیب ایران آشنا شوند. جوان ایرانی گذشته از آب و خاک سرزمین پهناور و کهنسال ایران، وارث گنجینه ای از زیبایی های زبان فارسی، شامل تجربیات نیاکان خود، معنویات، اخلاق و حکمت است، که آن را «ادبیات فارسی» می نامیم.