ارزش هنر را باید هنرشناس معین کند نه مردم کوچه و بازار اما از آنجا که پیشرفت هنر اروپا بر گرفته از تمایلات مردم جامعه به سوی هدفی خاص بوده است، لذا این پرسش را که آیا هنرمند و مردم به مرحله شناخت هم از یکدیگر رسیده اند را در تمایلات مردم ایران جستجو می کنیم که امروزه جامعه ایرانی از هنر نقاشی چه می خواهد و چه دوست دارد و این نکته را نیز از نظر فراموش نکنیم که ایجاد سبک و شکل هنر در هر جامعه ای به مردم، به مراتب سیاست، رخدادها و عوامل بسیاری در همان جامعه بستگی دارد. پس با واخواهی این حقیقت از جامعه و مردم می توان بدون کج پنداری و غرض ورزی به مناسبات هنری متوجه شد که امروزه در قرن بیست و یکم، مردم ایران چه نوع نقاشی را دوست دارند و یا تمایل به خرید چه سبکی از آثار هنری را دارند.