این باور که جامعۀ بشری پس از رنسانس به موازات رشد علمی و تکنولوژیک از نظر اخلاقی به انحطاط کشیده شده است و گسترش این اعتقاد که بین اخلاق و فناوری نسبت عکس برقرار است و تعالی هر کدام تنزل دیگری را رقم می‌زند، باور خطرناکی است که به فروپاشی ارزش‌های دینی در دوران مدرنیته منجر شده است. علاوه بر تبعات این پارادکس غربی در جامعۀ اسلامی، در فضای فرهنگی شیعه نیز، رواج باور غلطی از اینکه سر جامعۀ بشری در دوران غیبت امام زمان از نظر اخلاق قهقرایی است، مشکل را مضاعف کرده است. کتاب اخلاق و فناوری با بررسی چالش مزبور و اینکه آیا رابطۀ علم و اخلاق طولی است یا عرضی؟ وارد بخش کاربردی شده و حوادث مستحدثه را در مقولات اخلاقی پس از رنسانس و رواج فناوری نوین و تحولات مدرنبته و پسامدرنیته در حوزه‌های مختلف فناوری نوین (نظیر پزشکی، زیست‌شناسی، محیط زیست، اطلاع‌رسانی عمومی، ماهواره، اینترنت و فضای مجازی) بررسی نموده است. (برگرفته از متن ناشر)