تاریخ درام و تئاتر اروپا چنان که مترجمش نیز در مقدمه گفته است: «مطمئنا اولین و جدیدترین تاریخ تئاتری نیست که نوشته شده است اما قطعا یکی از مهم‌ترین‌ها و چالش‌برانگیزترین‌هاست.» این کتاب را خانم مریم دادخواه، استاد دانشگاه تهران، با اجازه‌ی نویسنده به فارسی برگردانده است. نویسنده‌ی کتاب، خانم اریکا فیشر لیشته هم استاد دانشگاه است. او که دکترای زبان‌های اسلاوی دارد، علاوه بر ادبیات در روان‌شناسی و فلسفه هم تحصیل کرده، استاد تمام ادبیات آلمانی در دانشگاه گوته و صاحب کرسی ادبیات تطبیق در دانشگاه بیروت بوده است. خانم فیشتر لیشته که از سال 1996 استاد دانشکده‌ی تئاتر دانشگاه آزاد برلین است علاقه‌مند به زمینه‌ی اجراهای تراژدی یونان باستان از سال 1800 بعد در سراسر جهان، جهانی‌شدن، ادبیات تطبیقی و اجراهای تئاتری به زبان‌های غیراروپایی است. نویسنده با چنین پیش‌زمینه‌ای و با توجه به علاقه‌اش به بازتاب جامعه در اجراهای تئاتری، اثر مهم خود تاریخ درام و تئاتر اروپا را نگاشته است. با توجه به ذهن تحلیلگر و تخصص‌های پیش‌تر گفته‌شده‌ی فیشرـ لیشته، این کتاب از ییک تاریخ‌نگاری صرف عبور می‌کند و می‌کوشد بر دینامیک میان بازیگر و مخاطب تمرکز کند. به بیان دیگر تمرکز اصلی نویسنده با توجه به دغدغه‌هایش تمرکز بر مفهوم هویت است و بازنگری مفاهیمی همچون تاریخ، درام، سیاست، مذهب، ملیت، جنسیت، طبقه‌ی اجتماعی و هویت فردی. به جز هویت، تمرکز دیگر نویسنده بر مفهوم درام است و تغییرات ساختار و نوشتار درام در طول تاریخ و متناسب با تغییرات در ساختار هویت. با در هم‌آمیختن و بازنگریستن به این دو مفهوم درام و هویت است که تاریخ درام و تئاتر اروپا متولد می‌شود؛ کتاب در پنج بخش: تئاتر آیین، تئاتر زندگی انسان، خیزش طبقات متوسط و تئاتر توهم، دراماتیزه‌کردن بحران هویت، تئاتر انسان «نو». بخش اول به دوران کلاسیک، بخش دوم به دوره‌ی الیزابت و رنسانس و درام نئوکلاسیک فرانسه، بخش سوم به درام آلمان در قرن هجده و اوایل قرن نوزده می‌پردازد. بخش چهارم این کتاب راوی مکتب رمانتیسم است و به استریندبرگ، چخوف و استانیلاوسکی ختم می‌شود. بخش پنجم هم با گردون گریگ آغاز می‌شود و تا برشت، بکت، گروتفسکی و مولر پیش می‌آید و این‌گونه فیشترـ لیشته خواننده‌ی خود را با سیر تکوین مفهوم هویت در تئاتر آشنا می‌کند.