تفکر خارج از مغز به این معناست که حوادث و اتفاقات خارج از مغز خود، احساسات و حرکات بدنمان، محیط فیزیکی که در آن کار می کنیم یا می آموزیم و ذهن افراد دیگری که اطراف ما هستند، با مهارت وارد فرآیند ذهنی خود کنیم. با رسیدن به این مرحله و دخیل کردن این منابع «فرا عصبی» قادر خواهیم بود با دقت بیشتری تمرکز کنیم؛ عمیق تر مسائل را درک کنیم و خلاقیت بیشتری داشته باشیم، تا به این طریق ایده هایی که در ذهن نمی توان به آن فکر کرد را در سر پروراند.