این رمان که با درون مایه داستانی اجتماعی نوشته شده است روایتی است از زندگی چهار جوان با دیدگاه‌های فکری مختلف که حضور در محیط‌هایی مشترک از جمله دانشگاه و مجتمع مسکونی مشترک آنها را در دل ماجراهایی قرار می‌دهد که ناخودآگاه باید با هم در آن سیر کنند. نیساری در رمان خود تلاش بسیاری به خرج داده است تا زبانی متناسب با هر یک از شخصیت‌ها را برگزیند و شخصیت‌پردازی متناسب با آنها را برای هر یک به صورت اختصاصی در رمان شکل بدهد. از سوی دیگر جئی نگری او در فضاسازی داستانی در این رمان قابل توجه بوده از نقاط قوت آن به شمار می‌رود.