این‌ مجموعه‌ متشکل از ۷۶ شعر فلسفی است؛ از این منظر فلسفی که اشعار به ماهیت زبان می‌پردازند. همان‌طور که خود شاعر در دیباچه کتاب، چند سال پیش گفته: «این کتاب ارتباط مستقیمی با نظریه تصویری لودویگ ویتگنشتاین دارد که در رساله فلسفی-منطقی او مطرح شده است. بر اساس این نظریه، زبان هرگز وضوح حقیقی معنا را منتقل نمی‌کند. با این شرح، فقط گاه‌گاهی می‌شود حسی را از رهگذر زبان در مورد چیزها به‌دست آورد؛ زبان امکانات ضروری آفرینش آن حس را با گریز از سایه‌های مبهم «بودن»، در اختیارمان می‌گذارد.