مقاله پری اندرسون «معادلات و تناقضات آنتونیو گرامشی » که برای اولین بار در سال 1976 در New Left Review منتشر شد، تحلیلی انفجاری از مفاهیم استراتژیک مرکزی در اندیشه مارکسیست بزرگ ایتالیایی بود. از آن زمان، این کتاب در طول چهار دهه موضوع حملات زیادی بوده است. این مقاله در ادای احترامی انتقادی به غنای بین‌المللی آثار گرامشی، نشان می‌دهد که این مفاهیم تا چه حد عمیقا در بحث‌های انقلابی در روسیه تزاری و آلمان ویلهلمین جا افتاده بودند. در اینجا بحث‌هایی میان پلخانف، لنین، کائوتسکی، لوکزامبورگ، لوکاچ و تروتسکی تلاقی می‌کردند، که بعدا در برشت و بنیامین بازتاب پیدا کرد. این اثر درباره ی طولانی ترین مناظره در تاریخ جهان معاصر است. صد سال اختلاف نظری و نزاع فلسفی بر سر راه رسیدن به سوسیالیسم یا جامعه ی سوسیالیستی. گرامشی با الهام از «انقلاب علیه کاپیتال» سعی می کند تا موضوع اصلی نخستین کنگره ی انترناسیونالیسم سوم را که درباره دموکراسی بورژوایی و دیکتاتوری پرولتاریا بود به کمک مهم ترین مفهوم سوسیال دمکراسی روس و سوسیال دمکراسی آلمان، یعنی مفهوم هژمونی درک و میان شرق و غرب تمایزی بنیادی ترسیم کند. کتاب تشکیل شده است از تقریرهای مختلف مفهوم هژمونی و تبعات تغییرات معنایی آن برای درک ساختار قدرت در لیبرال دمکراسی های غرب.