«روزی که نمی‌دانم» دومین دفتر شعر به قلم راضیه مظفری است. مجموعه اشعار این کتاب حاصل هفت سال زیست شاعرانه مظفری است که در قالب غزل، مثنوی، نیمایی، دوبیتی و رباعی سروده شده است بریده‌ای از کتاب روزی که نمی‌دانمعطر امید می‌ورزد از هر محال من /لبخند ناگهانی منی در ملال من حالم چگونه است؟ همان‌گونه حال تو/حالت چگونه است همین‌گونه حال من پرچانه بود چشم تو و گرم حرف بود/لبریز حرف بود؛ ولی چشم لال من قبل از تو من زنی به میان‌سالی غرور/ بعد از تو اه... دخترک پنج‌ساله... من