مجموعه شعری از عباس شاه‌زیدی با محوریت اشعار آیینی و ولایی است. اشعار در قالب‌های سنتی شعر فارسی سروده شده و بسیاری از آن‌ها برگزیده کنگره‌های کشوری شعر است. بریده‌ای از کتاب به افق بارانسه تا حرفی و مضمونی از این بهتر نیاوردم/ جناب عشق از کار شما سر درنیاوردم/ مرا جَلد خودت کردی و میدانی که از شوقت/ قفس هر شب درش وا بود و من پر درنیاوردم/ من از گل نیستم با تو مرا ای عشق می‌بخشی/ اگر ایمان به این یک مشت خاکستر نیاوردم/ چو مویت بس که مضمون پریشان داشت عمر من/ از این دیوان بی‌ترتیب من سر درنیاورم