کتاب حاضر، مجموعه ای از شعرهای طنز در قالب قصیده، مثنوی، غزل و رباعی است. «در حلقه رندان» عنوان شب شعری است با موضوع طنز که یک شب اول هر ماه در تالار اندیشه حوزة هنری با حضور شاعران طنز پرداز کشور برگزار می شود. آنچه در نخستین دفتر «در حلقه رندان» آمده است، برگزیده است از آثار قرائت شده در این محفل رندانه. که می توان گفت از طبایع مختلف و گرایشهای متفاوت می تواند بهرة از چنین مجموعه ای داشته باشد و جذابیت طنز باعث این گردآوری چنین مجموعه ای است. در مقدمه این کتاب آمده است، مجموعه حاضر، انتشار مجموعه ای از اشعار قرائت شده در محفل به یاد ماندنی «در حلقه رندان» است که در دستور کار دفتر طنز حوزه بود. اما مدتی لازم بود تا حجم اشعار برگزیده به حد کافی برسد. به نظر می رسد پس از چهار سال بهانه دیگری برای به تعویق انداختن این کار خیر باقی نمانده است که علاوه بر طنزهای قرائت شده، قطعه شعر طنزی به اختیار خود شاعر نیز در آن آمده است. در «گفت وگو با حافظ» که عنوان شعری است از محمدرضا عالی پیام می خوانیم: نیمه شب، پریشب گشتمی دچار کابوس/ دیدم به خواب حافظ توی اتوبوس/ گفتم سلام خواجه، گفت علیک جانم/ گفتم کجا روانی/ گفتا که خود ندانم/ گفتم بگیر فالی / گفتا نمانده حالی / گفتم چگونگی ای؟ گفت در بند بی خیالی یا در قسمت دیگری، از «جشن تولد عبید» عباس سجادی چنین سروده است. می رسد دست تمام شاعران / متن دعوت نامه شیک و گران / نامه از ارشاد قزوین آمده / مثل سوغاتی که از چین آمده/ عده ای دعوت شفاهی می شوند/ شاعران فی الفور راهی می شوند/ جشن میلاد عبید است این زمان/ پای می کوبند رندان جهان. گفتنی است در این مجموعه اشعاری از محمدرضا عالی پیام، علی رضا قزوه، عمران صلاحی، منوچهر احترامی، داریوش کاردان، ناصر فیض و.. آمده است. محتوای اصلی مجموعه «در حلقه رندان»، نگاهی است رندانه به جهانی که در آن همه چیز چپ می روند و راست می آیند بدون اینکه چیزی عوض شود. دنیای پر از آشفتگی و تردید که فقط می توان رندانه به سلامت از کوچه های باریک آن گذشت. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ «در حلقه رندان ۱» دفتر اول از مجموعه اشعار شاعران توانای طنزپرداز است که در شب شعرهای حوزه هنری (تالار اندیشه) با نام «در حلقه رندان» خوانده شده است. این شب شعر یکشنبه‌های اول هرماه برگزار می‌شود و یکی از پرمخاطب‌ترین محافل و نشست‌های ادبی کشور است. ابیاتی از شعر «با رئیس‌جمهور صحبت می کنم» بریده‌ای از کتاب در حلقه رندانمشکل مسکن امانم را برید جامه و پیژامه‌ی صبرم درید خانهٔ خالی نمی‌آید به گیر هر کسی این خانه را جوری بدید «هر کسی از ظن خود شد یار من» راحتت سازم که یار من پرید گفته شد باید زمین سانتی فروخت نقشه خانه، خری این سان کشید آنکه خود طراح سانتی متری است دیدمش متری دو میلیون می‌خرید واقعاً تأمین خانه مشکل است سخت می‌ترسم بر ایمان مثل بید لیک خوشحالم که هی چت می‌کنم با رئیس جمهور صحبت می‌کنم