پرداختن به امور خیریه و عام‌المنفعه در فرهنگ ایرانیان از دیرباز مورد توجه بوده است. در سده‌های اخیر نیز عده زیادی از مردم به خصوص تجار، علما و بازاریان متمول به تأسیس نهادهای خیریه روی آورده‌اند. این کتاب از دو فصل تشکیل شده است. فصل اول شامل فعالیت‌های گروه‌ها و دسته‌های مذهبی وابسته به بازار تهران است. این فصل به چهار گفتار تقسیم می‌شود که گفتار نخست آن، به مسجد لرزاده؛ گفتار دوم به فعالیت‌های خیرخواهانه هیئت‌های موتلفه اسلامی، گفتار سوم به فعالیت‌های بنیاد رفاه و گفتار چهارم به اقدامات و فعالیت‌های شرکت ساختمانی دژساز می‌پردازد. فصل دوم به معرفی بخشی از مؤسسات و بنیادهای خیریه وابسته به روحانیت اختصاص دارد که شامل اقدامات خیرخواهانه جامعه روحانیت مبارز، اقدامات خیریه مسجد جلیلی، اقدامات خیریه مسجد همت تجریش و اقدامات حسینیه ارشاد پرداخته است. بریده‌ای از کتاب محافل خیریه غیر دولتی و نهضت امام خمینیبازاریان انقلابی تهران در مبارزات خود کمک به نیازمندان به‌خصوص افراد مبارزی را که وابسته به نهضت امام خمینی بودند از وظایف خود می‌دانستند. آنها در این راستا دست به ابتکاراتی زدند و با راه‌اندازی صندوق‌های قرض‌الحسنه و یا بنگاه‌های خیریه که نوعی بازار مالی غیرمتشکل شناخته می‌شدند سعی در برطرف‌کردن این گونه معضلات نمودند. این صندوق‌ها اگرچه به نسبت شبکه بانکی کوچک‌تر بوده و به صورت‌های پراکنده فعالیت داشتند؛ اما اهمیت آنها را در تأمین نیازهای مالی بخشی از افراد جامعه نمی‌توان نادیده گرفت.