‌ این کتاب حاصل یک سال مصاحبه و گفت وگوی بختیاری با صاحب خاطره است و در چهارده فصل تنظیم شده است و جریان زندگی پُرفراز و نشیب اسدالله خالدی را بازگو می کند. خالدی متولد محله قدیمی شاپور تهران است. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ دوران ابتدایی و راهنمایی اش را در مدرسه ای در همان محله و دوران دبیرستانش را در مدرسه فرانسوی رازی در خیابان فرهنگ گذرانده است. پس از اخذ مدرک دیپلم برای ادامه تحصیلات راهی آلمان نزد برادرش می رود و فارغ التحصیل رشته مهندسی کشاورزی از شهر گیس ِ آلمان می شود. در آنجاست که عاشق دختری آلمانی به نام «هیدرون» می شود افسوس که این ماجرای عشقی به دلیل مخالفت خانواده اش ناتمام می ماند و خالدی دل شکسته و ناامید به ایران بازمی گردد و به رغم میل باطنی اش با دختری که خانواده اش برایش در نظر گرفته اند، ازدواج می کند. پس از بازگشت به ایران به فعالیت های سیاسی مخالف رژیم می پردازد و چند صباحی نیز گرفتار سلول های رژیم ساواک و آزار و اذیت ها و شکنجه های آن ها می شود. پس از پیروزی انقلاب، عازم جبهه های نبرد می شود و پس از آن به اسارت دشمن درمی آید. این کتاب خاطرات زندگی پُرمشقت و پُررنج او را بازگو می کند. افسوس که تا چاپ کتابش دوام نمی آورد و به دیدار حق می شتابد. بریده‌ای از کتاب مردی که خواب نمی‌دیدداوود بختیاری در اشاره کتاب مینویسد: «قرار بود من مشاور ادبی اسدالله خالدی برای نوشتن خاطراتش باشم امام همان روز گفت: من میگویم تو بنویس! و من هم نوشتم. از همهجا حرفی برای گفتن داشت، از محله قدیمی شاپور، از شهرهای آلمان، از شلمچه، از اردوگاههای عراق و... بیش از یک سال طول کشید که به پایان جاده رسیدیم.» بختیاری سعی کرده کتاب را به صورت داستانی و با جذابیتهای یک رمان بنویسد.