‌بازگشت ما به خاطره روزهای جنگ، بازخوانی تاریخی است که شکوهمند و بیبدیل است؛ و شاید یک جور ستایش دوباره و زنده نگهداشتن یاد آن مردان بزرگ در ذهن؛ مردانی که گاه هنوز پشت لبشان سبز نشده بود اما‌رمز استقامت‌را در میدان تیر و ترکش پیدا میکردند. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ «گردان چهارنفره» جنگ را در دنیای این نوجوانان روایت میکند. چهار نوجوانی که یک جان هستند در چهار جسم، و اگرچه مثل همه همسن و سالهایشان آرزوها و ترسها و خودخوریهای خودشان را دارند، اما باکشان نیست که همین جان را هم برای انجام وظیفهای فدا کنند که به آنها محول شده است. داستان دهقان در ساختار و شکل، داستانی کلاسیک از جنگ است ؛ اما او به لحاظ پرداخت جزئیات و روابط آدمها با یکدیگر تا حدودی سعی دارد به ادبیات مدرن جنگ نزدیک شود و همین موضوع خواندن کتاب را برای مخاطب امروزی جذاب میکند. همه جای داستان سرشار از نمادها و نشانه هاست؛ بلدرچینها که نماد سربازان ایرانی هستند و سگهایی که نماد دشمنند. دهقان در ملتهب‌ترین فضای داستانش نیز لحن طنز خود را از دست نمی‌دهد و اگرچه اتفاقات در یک دوره زمانی کوتاه روی می‌دهد، اما تعلیق ماجرا و جذابیت شخصیت‌ها، قصه را‌همچنان جاندار و پر رمق نگه می‌دارد.