‌این کتاب شامل خاطراتی از مرتضی بشیری بازجو و مدیرمسئول جنگ روانی قرارگاه خاتم الانبیا است که بخشی از جلسات بازجویی از افسران عراقی در ایران را شرح می‌دهد. داستان در قالب اول شخص و از زبان بشیری روایت می‌شود. او در این کتاب، نحوه فعالیت خود در ستاد جنگ روانی و نیز مراحل بازجویی از اسرای عراقی در ایران را تشریح می‌کند. نویسنده در 36 فصل مختلف به برخی از برخوردهای بشیری با اسرای عراقی پرداخته و نویسنده تلاش کرده در پی نوشت های مربوط به هر خاطره نکات مهمی را برای مخاطب و درک بیشتر آن خاطره، ذکر کند. کتاب پوتین قرمزها از 36 فصل و یک مقدمه تشکیل شده که فاطمه بهبودی در مقدمه این کتاب به نحوه‌ی نگارش اثر و موانع و مشکلات پیش روی خود در این زمینه اشاره می‌کند؛ در فصل‌های ابتدایی به روایت قسمتی از بازجویی‌های مرتضی بشیری از افسران عراقی در ایران می‌پردازد، سپس زندگی شخصی او و نحوه‌ی ورودش به جبهه و نقش او در جنگ تحمیلی را شرح می‌دهد. این اثر در قالب اول شخص و از زبان مرتضی بشیری روایت می‌شود و نحوه‌ی فعالیتش در ستاد جنگ روانی و نیز مراحل بازجویی از اسرای عراقی را برای شما به تصویر می‌کشد. همین روایت جلسات بازجویی یکی از جذابیت‌های خاطرات بشیری است که گاهی در خلال شرح این خاطرات رویدادهای تاریخی نیز بیان می‌شود که فجایع اتفاق افتاده در جنگ تحمیلی را به وضوح نشان می‌دهد. از جمله این موارد می‌توان به بازجویی از محمدرضا جعفر عباس الجشعمی، سرهنگ دوم نیروی مخصوص، فرمانده تیپ کماندویی سپاه هفتم و حضور او در ام الرصاص اشاره کرد. بریده‌ای از کتاب پوتین قرمز‌هابعد از ظهر دلپذیر یکی از نخستین روزهای پاییز 1393 بود که آقای «مرتضی سرهنگی» مدیر مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگ و ادب پایداری حوزه هنری پیشنهاد نگارش خاطرات مدیر جنگ روانی ایران و عراق، در سال های 1365 تا پایان جنگ، را به من دادند. جست و جوی کوتاهی درباره آقای«مرتضی بشیری» مرا به نگارش خاطرات وی مشتاق کرد. پس از اولین جلسه دیدار، مصاحبه ها پا گرفت و مدتی بعد پوتین قرمز ها متولد شد. مرتضی بشیری زبان طنازی دارد و لحن خوش مزاح بر کلام. او به دقت و سنجیده به سوال های بنده در مصاحبه پاسخ می داد و این جنس از حساسیت مرا در ثبت مستند نگاری یاری داد هر چند همین امر پژوهش را به گزینشی شدن خاطره کشاند و...