‌کتاب «جای امن گلوله ها»، به بررسی اتفاقات روزهای آغازین دفاع مقدس در خرمشهر، از زبان عبدالرضاآلبوغبیش می پردازد و با زبانی اثرگذار و جذاب به رشته نگارش درآمده است. داستان با به تصویر کشیدن صحنه پرحادثه و دردناک شهادت شیخ محمدحسن شریف قنوتی و به رگبار بسته شدن راوی (عبدالرضا آلبوغبیش) آغاز می شود که طیّ آن ماجرا عبدالرضا به طرز شگفت آوری جان سالم به در می برد؛ اگرچه پنج گلوله سربی از آن دوران هنوز در تن رنجورش به یادگار باقی مانده و بیرون نیامده است. سیر روائی داستان درکنار حفظ شیوه سیّال ذهن راوی در تقریر خاطرات از ویژگی های بارز کتاب است که این امر در کنار وفاداری نویسنده به زبان و لحن راوی، بر گیرایی آن افزوده است. جستجو درباره صحّت مطالب تاریخی و ذکر چندباره یک حادثه از زبان افراد مختلف، یکی دیگر از وجوه مثبت کتاب است که در ارتقاء اعتبار تاریخی خاطرات کتاب نقش موثری دارد. دیدار بنی صدر از جبهه و درگیری لفظی وی با شیخ شریف درباره اعزام نیرو های کمکی و روبرو شدن راوی با قهرمان گمنام و منجی آبادان، شهید علی سورانی ملقب به دریاقلی، از جمله جذاب ترین بخش های این کتاب به شمار می آید که خواندن آنها مخاطب را با خود به سالهای حماسه و پایداری می برد. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بریده‌ای از کتاب جای امن گلوله‌هادر این لحظه یکی از سربازان عراقی اسلحه اش را خشاب گذاری و آماده شلیک کرد از حرفهایش با یکی دیگر از بعثی ها فهمیدم اسمش عدنان است و قصد دارد مرا به گلوله ببندد. باورم نشد و فکر کردم او میخواهد مرا بترساند یا مسخره ام کند. در همین فکرها بودم که پایش را روی جدول بلوار گذاشت و اسلحه اش را به طرفم نشانه رفت فاصله اش با من حدود ده متر بود باز هم باور نمی کردم به من شلیک ،کند اما او خیلی راحت مرا به رگبار بست صدای گلوله ها یکی پس از دیگری در گوشم پیچید