کتاب ای کاش گل سرخ نبود نوشته منیژه آرمین، یک رمان واقع‌گرای اجتماعی سیاسی است که به مسائل سال‌های اقتدار رضاخان و سپس محمدرضا پهلوی اشاره می‌کند. مهم‌ترین ویژگی این رمان استفاده از زمان‌بندی است؛ یعنی زمان حال روایت که با فعل زمان حال بیان شده در خانه سالمندان است، اما اصل رمان بازگشت به گذشته‌هایی است که ماجراهای اصلی رمان را بیان می‌کند. کتاب ای کاش گل سرخ نبود مشتمل بر هفت فصل است و زنی به نام گللر شخص اول این رمان است، وی دختر یکی از روحانیان مشهد است و به پسر همسایه (مهدی) دل می‌بندد، در حالی‌که پدر روحانیش مخالف این ازدواج است، اما در نهایت تسلیم می‌شود. مهدی افسر ارتش است با همسرش گللر در ماجرای کشف حجاب و جشن‌های مختلف از پیشگامان این طرح می‌شوند و گللر خواننده و نوازنده متجددین افراطی می‌گردد و نام این زوج بر سر زبان‌ها می‌افتد، اما با مرگ مرموز مهدی، گللر از رضا شاه کینه به دل می‌گیرد و با پیوستن به گروه‌های کمونیستی می‌خواهد از رضا شاه انتقام بگیرد و… . بریده‌ای از کتاب ای کاش گل سرخ نبودفردای بله برون‌، سر و کله فضول‌باشی‌ها پیدا شد. اول از همه سلطنت خانم آمده؛ با هیکل درشت و ابروهای پهن و چشم‌های سرمه‌ کشیده. نفس‌ نفس می‌زد. در را باز کرد و وارد حیاط شد. مادر جون، لب حوض نشسته بود و دعا می‌خواند. هنوز تعقیبات نماز صبح را تمام نکرده بود. دخترها رفت و روب می‌کردند. سلطنت خانم، چشمی به دور حیاط گرداند و روی هرۀ دم در نشست. آهی کشید و گفت: «جوانی کجایی که یادت به خیر! دو کوچه پیاده آمده‌ام، قلبم دارد می‌آید توی حلقم. هر چی به درشکه‌ چی بی‌انصاف التماس کردم‌، تو کوچه نیامد. رحم و انصاف از همه‌چیز و همه‌کس رفته است.»