سینمای ایران این قابلیت را دارد که مکتب سینماییِ صاحب‌جایگاهی داشته باشد. نوشتار پیش رو، گامی اولیه در این جهت محسوب می‌شود و مدعی طرح بحث دربارهٔ سینمای ملی به‌صورت چارچوب‌مند است. نگارندگان کتاب سینمای ملی ایران بر این باورند که لازم است آثار سینمایی ایران پیوسته نقد و بررسی شوند تا درنهایت چارچوب نظری منسجمی برای سینمای کشور حاصل شود. این مجموعه با همیاری معاونت سابق سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شده است. همین معاونت، کتابی را با عنوان در مسیر سینمای ملی: طرحی برای اکنون در سال ۱۳۸۷ منتشر کرد که راهکارها و شیوه‌های اجرایی و مسیر و مقصد سینمای ملی را از دید معاون سینمایی وقت تبیین کرده بود. کتاب سینمای ملی ایران از معدود آثاری است که در زمینهٔ سینمای ملی ایران به نگارش درآمده است و بی‌تردید سرآغازی در این مسیر به شمار می‌رود، زیرا برخی از فعالان این عرصه به موضوع سینمای ملی اعتقادی ندارند و برخی دیگر نیز به این موضوع اشراف تئوریک ندارند. آثار معدودی دربارهٔ این موضوع منتشر شده‌اند که اکثراً به طرح دیدگاه‌های موجود در این زمینه پرداخته‌اند و کمتر رویکردی تحقیقی یا تألیفی داشته‌اند. کتاب حاضر امیدوار است بتواند تا حدی خلأ حاضر را جبران کند. بریده‌ای از کتاب سینمای ملی ایراناندیشه رایج که اغلب بدان استناد می‌شود آن است که هنرمند به چارچوبی نیاز ندارد؛ زیرا تخیل می‌کند که لازمه کار هنری اوست؛ پس آزاد است هرگونه که تمایل داشته باشد برای خلق اثر. بکوشد این امر رایجی است که هرچه از علوم فنی که تکلیفشان روشن است و بر مبنای فرمول و قاعده استوار است به سمت علوم اجتماعی و سپس هنر حرکت می‌کنیم فضای بحث از هرگونه چارچوبی فارغ می. شود به نظر بسیاری از هنرمندان باید فضا این گونه، باشد؛ ولی حقیقت جز این است.