هدف کتاب معارف اللطائف نوشته محمدعلی مجاهدی، نشان دادن ابعاد بسطی و ذوقی بزرگان دین، عرفای نام آشنای اسلامی و بزرگان بلند آوازه‌ی ایرانی است که در هیمنه‌ی علمی آنان رنگ باخته و مجال دلربایی پیدا نکرده‌اند. در پیشینه کهن شعر و نثر فارسی نیز به نمونه‌های بارزی از هجو و طنز، بدیهه‌گویی، هزل و اخوانبدهای منظوم بر می‌خوریم که گاه صبغه‌ی دینی، عرفانی و اخلاقی دارند و گاه سرشار از مقوله‌ای طنز آلود و هزل آمیزند. از دواوین شعرا، تذکره‌های فارسی و برخی از متون منثور و منظوم عرفانی می‌توان به عنوان منابع دست اول هزل و طنز نام برد و آثاری همانند لطائف‌ الطوائف صفی علی هروی از دیرباز با لطیفه‌ها و مطایبه‌ها، راهگشای اهل ذوق و ادب بوده‌اند. بریده‌ای از کتاب معارف اللطائفدر پیشینهٔ کهن شعر و نثر فارسی نیز به نمونه‌های بارزی از هجو و طنز بدیهه‌گویی هزل و اخوانی‌های منظوم برمی‌خوریم که گاه صبغهی دینی، عرفانی و اخلاقی دارند و گاه سرشار از مقوله‌های طنزآلود و هزل‌آمیزند. از دواوین شعرا، تذکره‌های فارسی و برخی از متون منثور و منظوم عرفانی می‌توان به‌عنوان منابع دست‌اول هزل و طنز نام برد و آثاری همانند لطائف الطوائف صفی علی هروی از دیرباز با لطیفه‌ها و مطایبه‌ها راهگشای اهل ذوق و ادب بوده‌اند. هدف اصلی از تدوین این اثر نشان‌دادن ابعاد بسطی و ذوقی بزرگان دین عرفای نام‌آشنای اسلامی و بزرگان بلندآوازهٔ ایرانی است که در هیمنهٔ علمی آنان رنگ‌باخته و مجال دلربایی پیدا نکرده‌اند.