اگرچه همواره با کاروانیان شعر همراه بوده‏ایم؛ این بار اما،جشنواره «زیر آسمان الوند» بهانه‏اى شد تا میزبان شاعران جوانى‏باشیم که آفرینش شعر نسل مارا به تجربه نشسته‏اند. ‌‌‌‌‌ اگرچه همواره با کاروانیان شعر همراه بوده ‏ایم؛ این بار اما،جشنواره «زیر آسمان الوند» بهانه ‏اى شد تا میزبان شاعران جوانى‏ باشیم که آفرینش شعر نسل مارا به تجربه نشست ه‏اند. شاعرانى که اگرچه‏ رنگ و بویى متفاوت از هم دارند، اما ریشه همه‏ شان از برکه ‏اى زلال ‏آب مى‏خورد. به پشتوانه و همت مرکز آفرینش هاى ادبى حوزه‏ هنرى، جشنواره آغاز شد: همدان، مرداد 1382.‌آمدند. از سرزمین‏ دریاهاى آبى و گرم جنوب، از جنگل‏ هاى سبز و شالیزارهاى مهربان ‏شمال، از سرزمین طلوع آفتاب، از دیار دشت‏ هاى ساده کویر، ازسهند و سبلان، از بیستون و دشت لاله‏ هاى واژگون و… آمدند و همه‏ زیر آسمان الوند جمع شدند و حجم وسیع زلالى‏ هایشان را با هم‏ قسمت کردند. به قضاوتشان ننشسته‏ ایم، تا بر آنچه خواهید خواند، نقدى‏ نوشته باشیم. آنچه پیش روست، قطعاً، تنها روزنه‏ اى است کوچک،در برابر آنچه در توان شعر آنان نهفته است و این دفتر فقط به قصد ثبت نمونه‏ اى از یک مقطع «شعر نسل امروز» به یادگار چاپ شده‏ است. باشد که روزگار، نام بسیارانى از این خوبان را بر سینه تاریخ ‏ادبیات این مرز و بوم حک کند. ‌‌‌