این کتاب جلد سوم از مجموعة سه جلدی فرهنگ آزادگان است که به نقل خاطرات آزادگان اسیر جنگ تحمیلی می پردازد. این کتاب آینه ای از فرهنگ جبهه و جهاد است که بیشتر مطالب آن خاطرات ناگفته و منتشرنشده آزادگان است که در چند روز اول بازگشت به میهن به جهت برخی ضرورت ها نظیر: مسائل بهداشتی و… در قرنطینه های مختلفی اسکان یافته بودند، در مصاحبه با گروه های ثبت خاطرات تبلیغات نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گردآوری شده اند. نویسنده در دسته بندی موضوعات سعی کرده که با توجه به مطالب گردآوری شده به یک موضوع در اردوگاه های مختلف نگریسته شود و تنها به روایت حوادث یک یا دو اردوگاه بسنده نکند. هدف نویسنده از نگارش این مجموعه آن بوده که ارزش های مقدس دینی و ملی و فرهنگ جبهه را از طریق نشر آثار مکتوب آن به آیندگان منتقل و ابعاد ناشناخته و ناپیدای این فرهنگ را تا حدودی روشن سازد. این کتاب فصل بیست و هشت تا سی و نه از مجموعه سه جلدی کتاب فرهنگ آزادگان را در بر می گیرد. در این فصول به موضوعاتی از قبیل: هم بستگی، وحدت و ایثار، اسوه های صبر، رعایت اصل مخفی کاری، راه های کسب خبر، ابتکارات و خلاقیت ها، اوقات فراغت، برگزاری مراسم، مقاومت و بازگشت به ایران پرداخته می شود. گزیده متن «… زمانی که وحشیگری دژخیمان عراقی به اوج خود و سختی ها به آستانه شکستن صبر و مقاومت بچه ها می رسید و تنها یک ملجأ و پناهگاه برای همه باقی می ماند و آن ذکر و یاد خدا بود. در آن شرایط آیه الا بذکرالله تطمئن القلوب با تمام معنا در دل می نشست. از زمانی که یکی از بچه ها را به بیرون از اردوگاه می برند، همه آسایشگاه به نماز و دعا می ایستند. این مناجات فقط اختصاص به چنین مواقعی نداشت. در نیمه های شب که اکثر انسان ها خواب اند، اسرا به نجوای الهی مشغول بودند…»