«حسن آذرى» (متولد 1322)، کار عکاسى را به صورت غیر حرفه‏اى از دبیرستان آغاز مى‏کند. پس از اخذ دیپلم و گذراندن دوره‏ سربازى، در یک لابراتوار در تهران مشغول به کار مى‏ شود و از طریق ‏آشنایى مسئول لابراتوار با «قطبى»( رئیس تلویزیون در زمان رژیم‏ پهلوى) به عنوان فیلمبردار به استخدام صدا و سیما در مى ‏آید. درسال‌هاى قبل از انقلاب براى تهیه گزارش به کشورهاى مختلفى‏ چون لبنان، هند، افغانستان، تایلند، ویتنام و هنگ کنگ سفر مى‏کند.در بحبوبه انقلاب وارد جریانات و مبارزات سیاسى مى‏شود. در این ‏ایام از وقایع و رویدادهاى مختلف همچون تظاهرات مردم، درگیرى‏ گارد شاه با افراد نیروى هوایى ارتش، ورود امام به ایران، دیدار امام بامردم در مدرسه علوى در تهران و مسجد امام حسن (ع) در قم و …فیلمبردارى مى‏کند. مدت کوتاهى پس از آغاز «جنگ ایران و عراق»در آبان ماه 1359 عازم جبهه مى‏شود. در سال 1360 براى درمان‏ بیمارى ناشى از مجروحیت در جبهه به آلمان سفر مى‏کند و درهمین سال به مکه نیز مشرف مى‏شود. وى در سالهاى آغازین جنگ در تهیه گزارش از مناطق جنگى،وضعیت رزمندگان و وقایع جنگ نقشى چشمگیر داشته است و درسالهاى پایانى جنگ نیز به ضرورت عازم جبهه مى‏شود. کتاب حاضر، دربردارنده خاطرات وى از ایام «جنگ ایران و عراق»است.