می گویند از حافظ مشهورترین شاعر پارسی گوی و بلکه جهان زندگی نامه چندان قابل تاملی در دست نیست.با این همه چه سری در کلام این شوریده شیداست که حدیث عشق بازی اش همه بیت الغزل معرفت است و در وانفسای زهد و خرافه فریاد می کشد که : از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر چرا بر در آمد دیوانش ننوشته اند چگونه مجلس امیران اینجو چونان شیخ ابواسحاق و جلال الدین مسعود و آل مظفریانی چون شاه شجاع و امیر مبارزالدین محمد و حتی خون خواره ای چون امیر تیمور گورکانی را به تیغه تیز قلم از سر گذراند و هم در حال به بانگ بلند نعره می زد که : دلا دلالت خیرت کنم به راه نجات مکن به فسق مباهات و زهد هم مفروش چه سری در کلام اوست که در رونق بازار عارفانی چون خواجه ابوالوفا و شیخ زین الدین تایبادی و حتی شاه نعمت اله ولی به مجلس هیچکس در نمی آید بریده‌ای از کتاب گزیده دیوان حافظزبان شیرین پارسی شکر است و نظم و نثر آن نقل‌ونبات در این میان غزل حافظ قند مکرری است که عالم را تسخیر کرده است. شرافت این کوزه پر از شهد و عسل تا بجایی است که دیوان حافظ را در طاقچه اتاق پدربزرگ‌ها همنشین و همسران صحف الهی قرار می‌دهند. گزیده‌ای که پیشکش پارسی‌زبانان سراسر عالم می‌گردد حاصل چینش گری عاشقانه‌ای است که ذوق‌وشوق و احساس ناب شاعرانه و عارفانه را مدنظر قرار داده تا حضرات احباب در خلوت و جمع به تورق آن سرخوشی از سر گیرند که عشق و شباب و رندی مجموعه مراد است چون جمع شد معانی گوی بیان توان زد اسدالله بقایی نائینی