این کتاب داستان زندگی نوجوانی است که پس از مرگ پدر برای تأمین مالی خانواده، تحصیل و مدرسه را رها می کند و در جریان اتفاقات داستان تصمیم جدیدی می گیرد… در داستان حاضر، محسن که دانش‌آموز سال دوم راهنمایی است. به همراه دایی‌جمشید راهی بندرعباس می‌شود تا با حمل اجناسی از قبیل تلویزیون و ضبط صورت که برای فرد دیگری است پولی عایدشان شود. دایی‌جمشید در بازگشت از این سفر، محسن را تشویق می‌کند تا درس و مشق را رها کرده به این کار مشغول شود و به حقوق بازنشستگی پدر مرحومش دل نبند. اما محسن همان شب خواب می‌بیند که پدرش، راه‌های بی‌شماری را به او نشان می‌دهد که یکی از آن‌ها به مسیری سرسبز با انتهای نورانی ختم می‌شود. محسن پس از این خواب، تصمیم می‌گیرد که به تحصیلات خود ادامه داده و شغل معلمی را در پیش گیرد. بریده‌ای از کتاب سایه روشن مثل زندگیبه‌زحمت خودش را از دهانه نسبتاً تنگ غار بالا کشید با کنجکاوی سرش را خم کرد و پشت سر بشیر وارد معبر باریک آن شد. نور پررنگی که روبه‌رویش، از سمت تالار اصلی غار به دیوارها می‌تابید راه را قدری روشن کرده بود. از خم معبر عبور کردند و وارد تالار نسبتاً بزرگی شدند که سقفی کوتاه و ستون‌هایی قطور داشت. حفره‌های بزرگی که قاب پنجره پیدا کرده بود نور و هوای شرجی جزیره را به داخل هدایت می‌کرد.