در این کتاب بدبینی اقتصاددانان کلاسیک دربارهٔ حفظ نظم اجتماعی و بقای جامعه، و خوشبینی اقتصاددانان نئوکلاسیک در مورد رشد پیوستهٔ اقتصاد، با استفاده از نظریهٔ نهادگرایانه بررسی شده است. چگونه اقتصاد می‌تواند در وضعیت منابع ثابت یا رو به کاهش، پایدار بماند و اندازهٔ اجزای خود، همانند تعداد افراد جامعه را تعیین کند؟ روابط اجتماعی ـ اقتصادی بین فرمانروایان که به دنبال حداکثر کردن رانتهای اقتصادی خویش‌اند و کارگزاران و مردم را چه چیزی تبیین می‌کند؟ شرایط ثبات دولت‌ها در هنگامهٔ رقبایی که سعی در تصرف آن دارند، و در مواردی که دگرگونی‌های بنیادین در روابط فنی و سازمانی تولید و توزیع رخ می‌دهد، چیست؟ ماهیت روابط اجتماعی میان طبقهٔ حکمرانان و مردم عادی چیست؟