کتاب پیش رو یک جلد از کتاب های مجموعه ی جهان نمایش نشر نی است. جهان نمایش مجموعه ای است از متن هایی که برای صحنه ی نمایش یا درباره ی آن نوشته شده اند. انواع نمایش نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش نامه هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن های نظری در حوزه ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می گیرند. «مارینو فالیرو، دوک ونیز» یکی از نمایشنامه های تاریخی و تراژیک لرد بایرون، شاعر برجسته انگلیسی، است که نخستین بار در سال ۱۸۲۱ منتشر و اجرا شد. بایرون در این اثر سراغ یکی از وقایع پرتنش تاریخ جمهوری ونیز در قرن چهاردهم رفته و داستان سقوط یکی از قدرتمندترین شخصیت های سیاسی این شهر را روایت می کند. داستان در سال ۱۳۵۵ می گذرد. مارینو فالیرو که به تازگی به مقام دوک ونیز رسیده، درگیر ماجرایی می شود که از یک توهین شخصی آغاز شده و به بحرانی سیاسی و سرانجام به شورش علیه حکومت می انجامد. میکله استنو، یکی از مقامات بانفوذ ونیز، با رفتاری توهین آمیز به همسر فالیرو بی احترامی می کند. مجازات استنو از نگاه فالیرو بسیار ناچیز است و همین مسئله خشم او را نسبت به ساختار سیاسی و قضایی ونیز بیشتر می کند. او به تدریج به گروهی از ناراضیان می پیوندد که قصد دارند نظام سیاسی حاکم را سرنگون کنند. اما... بایرون در این نمایشنامه تنها یک داستان تاریخی را بازگو نمی کند؛ بلکه به موضوعاتی مانند قدرت، غرور، انتقام، عدالت، خیانت، استبداد و کشمکش میان منافع فردی و مسئولیت سیاسی می پردازد. خشم شخصی فالیرو به تدریج با نارضایتی او از ساختار قدرت درهم می آمیزد و همین ترکیب، شخصیت او را به چهره ای تراژیک و پیچیده تبدیل می کند. «مارینو فالیرو، دوک ونیز» همچنین نمونه ای از علاقه بایرون به تاریخ ایتالیا و استفاده از وقایع تاریخی برای بررسی مسئله ی قدرت و خشونت سیاسی است. خود بایرون نیز گفته بود که این اثر را با هدف روایت یکی از وقایع مهم تاریخ جمهوری ونیز نوشته است، نه صرفاً به عنوان نمایشی برای صحنه ی تئاتر. این نمایشنامه برای علاقه مندان به ادبیات کلاسیک، تراژدی، تاریخ اروپا و آثار لرد بایرون اثری قابل توجه است؛ روایتی از سقوط مردی قدرتمند که خشم، غرور و میل به عدالت، او را از جایگاه حاکم ونیز به سوی شورش و نابودی سوق می دهد.