انتشارات چاپار منتشر کرد: از میان انبوه جنازه ها و سنگرها که گذشتم، به امتداد همان جاده ای رسیدم که راه اصلی بود. از دور سنگرهای بچه ها را می دیدم. وقتی رسیدم، خیلی ها تازه وارد بودند. سمندر مسئول دسته شده بود. رفتم داخل سنگرش.غافلگیر شد. گفت:«دمت گرم که اومدی. فکر نمی کردم این قدر زود برگردی. خیلی دست تنها بودم. دستت چطوره؟»گفتم:«خدا رو شکر، بهتره. دوریت رو نتونستم تحمل کنم.»خندید. وقتی می خواست بگوید «آره»، با حرف «خ» می خندید و ما با هم شوخی داشتیم. گفتم:«سمندر، تو به کار طلبگیت برس؛ تو و این کارها؟»او هم جوابم را داد:«زود پسرخاله شدی!»این تکیه کلامش بود و خیلی هم جدی می گفت. ابتدا یک لبخند ملیح می زد و تو که همراهش می شدی تا بخندی، خودش را جمع می کرد و می گفت:«نخند، زود پسرخاله می شی!»فروشگاه اینترنتی 30بوک