انتشارات مردم نگار منتشر کرد: آیا تخریب غزه تنها واکنشی به حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ است یا اینکه این اقدام گامی دیگر برای فرآیند طولانیِ اشغال و نابودی است؟ آیا اینکه گفته شود این کشتار ویژگی های نسل کشانه دارد، یهودستیزانه است؟ برای پاسخ به این پرسش ها، باید معنای واژه های «یهودستیزی»، «صهیونیسم»، و «نسل کشی» را روشن کرده و تبارشناسی این مفاهیم را با فاصله گرفتن از روایت های مرسوم و عمدتاً شرق شناسانه ای که اسرائیل را جزیره ای دموکراتیک در اقیانوسی از تاریک اندیشی می داند و حماس را جماعت وحشی تشنۀ خون برمی شمارد، بررسی کرد.۷ اکتبر بی شک قابل دفاع نیست، اما نمی توان آن ها را «بدترین پوگروم [آزار اقلیت های مذهبی] تاریخ پس از هولوکاست» نامید. گنجاندن این رویدادها در روایت تاریخی یهودستیزی تنها به مشروعیت بخشیدن به پاسخ اسرائیل کمک می کند، و علت حقیقی واقعه را که برآمده از دهه ها استعمار و شانزده سال جداسازی کامل غزه است، پنهان می کند. این کتاب پیشنهاد می کند که بحران کنونی را به طور تاریخی تحلیل کنیم و از تأیید نسل کشی به نام «مبارزه با یهودستیزی» بپرهیزیم. چرا که اگر اشغال غزه به نکبت دوم منجر شود، مشروعیت اسرائیل به طور قطعی خدشه دار خواهد شد که نه سلاح های آمریکایی، نه رسانه های غربی، و نه حافظۀ تحریف شده و دگرگون شدۀ هولوکاست قادر به بازگرداندن آن نخواهند بود.فروشگاه اینترنتی 30بوک