انتشارات وزان منتشر کرد: علی رغم ویژگی های خلاقانه در تئاتر و افزون بر آن که هنرِ تئاتر، متأثر از خلاقیت های فردی کارگردان و درام نویس، در ویژگی های درام شناختی آن می باشد، تئاتر یک فن است و کسی نمی تواند بدون ورود به عرصه ی قواعد و قراردادهای آن و تنها با الهامات درونی، به خلق درام و موقعیت های تئاتری بر روی صحنه دست یابد، و مخاطبش نیز با همان درکِ اعجازی، اثرش را بپذیرد. لذا قواعد و قراردادها که نتیجه ی معمول بحث ژانر است، در «نقد انواع» که یکی از رویکردهای مرسوم نقد ادبی است، اهمیت به سزایی می یابد.کلمه ی ژانر از زبان فرانسوی (با ریشه ی لاتین) برای نوع، گونه یا طبقه می آید. ادبیات همواره به صورت ژانر، سازماندهی شده است. ژانر، گروه هایی از آثار ادبی و هنری (مانند: تراژدی، کمدی، اپیگرام یا لطیفه و نظیر این ها) است که به دلیلِ مشابهت سبکی، در یک گروه قرار می گیرند.هر ژانر به وسیله ی ویژگی های خاص و گروه های مشخصی از خصوصیات موجود در قواعد رسمی، توصیف می شود، به طوری که آثاری که در یک ژانر قرار می گیرند، شباهت های زیادی به یکدیگر دارند.فروشگاه اینترنتی 30بوک