انتشارات ثالث منتشر کرد: مقاومت مدنی، به ویژه در قالب تظاهرات گسترده و مسالمت آمیز، در بطن بهار عربی ــ زنجیره ای از وقایع در خاورمیانه و شمال آفریقا که از دسامبر ۲۰۱۰ آغاز شد ــ قرار داشت.این جنبش به پیروزی های قابل توجهی دست یافت: جنبش های مردمی به سقوط دولت های اقتدارگرا در تونس، مصر، لیبی و یمن کمک کردند.با این حال، این پیروزی های نمایان مبارزات غیرخشونت آمیز، فجایعی را نیز به دنبال داشت؛جنگ در سوریه، هرج و مرج در لیبی و یمن، بازگشت به حکومت استبدادی در مصر، و ضدانقلابی با حمایت مداخله خارجی در بحرین. آنچه بر این وقایع سایه افکنده بود،شکاف دیرپای موجود بین شاخه های سنی و شیعهٔ اسلام بود. چرا اوضاع چنین خراب شد؟ آیا مشکل از روش ها، رهبری و اهداف جنبش های مردمی بود یا شرایط جوامع؟در این کتاب، متخصصان این کشورها و تکنیک های مقاومت مدنی، وقایع را در بستر تاریخی، اجتماعی و سیاسی خود بررسی می کنند.آنها توضیح می دهند که واکنش دولت ها و قدرت های خارجی ــ از جمله ایالات متحده و اتحادیهٔ اروپا ــ چه تأثیری بر این انقلاب ها داشت؟چگونه پادشاهی های عرب در اردن و مراکش اصلاحاتی را برای جلوگیری از انقلاب انجام دادند؟ و چرا بهار عربی نتوانست جرقه ای برای بهار فلسطینی باشد؟آن ها نشان می دهند که چگونه و چرا تونس کشوری باقی ماند که بیشترین تغییر سیاسی را با کمترین هزینه خونریزی تجربه کرد، شرایطی که البته چندان پایدار نماند.نویسندگان روایتی دقیق و مستند از مسیر و سرنوشت بهار عربی به دست داده اند؛پیروزی ها و شکست ها را واکاویده اند و در نهایت و مهم تر از همه، نشان می دهند که برای بنیان نهادن دموکراسی مقاومت مدنی با هدف تغییر رژیم به تنهایی کافی نیست:ایجاد نهادها و اعتماد لازم برای اجرای اصلاحات و توسعه دموکراسی، کاری به مراتب دشوارتر اما به همان اندازه حیاتی است.فروشگاه اینترنتی 30بوک