انتشارات نگاه معاصر منتشر کرد:در میان تکاپوگران بابی، میرزا یحیی دولت آبادی جایگاهی ویژه داشت. او که از همان سال های جوانی مورد عنایت ویژه ی صبح ازل بود و از سوی وی صاحب مقام اسم «الله» شده و با پای نام «اسم الله النجی» به جرگه ی بابیان و ازلیان برجسته پیوسته بود هم در تکاپوهای سیاسی ضد قاجار ازلیان و هم در تکاپوهای فکری ایشان همواره در ترازی بالا کوشش می کرد و سرانجام در زمان وفات پیشوای بابیان از سوی او در جایگاه شهید «بیان رهبر بابیان در زمان نبود مرآت صاحب وحی، به جانشینی برگزیده شد و با نهان زیستی بالایی که داشت و پیشوای الاهی خود باب را دشنام میداد توانست جامعه ی نهان زیست از لیان را در حد توان خود راهبری کند. او در کتاب آیین در ایران که آن را پنج سال پیش از وفات نگاشت - دلبستگی همیشگی خود به باب و آموزه هایش را نشان داده است. این کتاب که مکتوبی گویا در تحلیل اندیشه اصلاح دینی به ظاهر اسلامی از لیان در دوره ی قاجار است، پیش تر با کوشش نگارنده به چاپ رسیده است.فروشگاه اینترنتی 30بوک