نشر نودا منتشر کرد:الیزابت همان طور که به همراه دوستش جولیان و پسرعمویش پاتریک، زودتر از آن ها از کلاس بیرون می آمد با خوشحالی گفت: هوا آفتابی و دلپذیر هست. ساعت چهاربعدازظهر بود. ساعت مدرسه وایت لیف برای آن روز پایان یافته بود. در راهرو، پسرها و دخترها از کلاس های مختلف بلند، بلند با یکدیگر حرف می زدند و می خندیدند و به سرعت لباس های فرم مدرسه شان را عوض می کرند و می رفتند چای بنوشند. آن ها برای شرکت در کلاس های ترم تابستانی با هم رقابت می کردند. از نظر الیزابت در مدرسهٔ وایت لیف، همیشه کارهای زیادی برای انجام دادن بود. او آنجا را دوست می داشت و همچنان مبصر بود، اگرچه تنها یک درجه افتخاری این ترم گرفته بود. البته در حال حاضر هیچ دعوا و مرافه با سوءتفاهمی که او را نگران کند وجود نداشت. او و پاتریک تصمیم گرفته بودند منطقی عمل کنند. از آغاز ترم به دشمنانشان قول داده بودند.فروشگاه اینترنتی ۳۰بوک