انتشارات ترجمان علوم انسانی منتشر کرد:ما «عادت» می کنیم؛ یعنی نسبت به محرک هایی که تکرار می شوند کمتر و کمتر واکنش نشان می دهیم. این ذات انسان است. با عادت کردن، حتی چیزهایی که زمانی برای شما روح بخش بوده اند، پس از مدتی درخشش خود را از دست می دهند. اما چه می شود اگر بتوانیم در کار، رابطه یا حتی ورزش، بر عادت کردن غلبه کنیم؟ چنین کاری چه تأثیری بر شادی، روابط، شغل و جامعه خواهد داشت؟البته اگر قرار باشد بدترین روز زندگی خود را بارها و بارها از سر بگذرانید، قطعاً ترجیح می دهید مغزتان زودتر به آن عادت کند تا به مرور، درد، بدبختی و دل شکستگی آن روز ضعیف شود. اما اینجاست که مسئله ای مهم پدیدار می شود: وقتی به چیزهای بد عادت می کنیم، انگیزهٔ کمتری برای ایجاد تغییر داریم. اینکه کابوسی که روز سه شنبه اتفاق افتاده در روز یکشنبه به خوابی آرام و همراه با خروپف تبدیل می شود، معنایش این است که ما در مبارزه با حماقت، ظلم، رنج، اسراف، فساد، تبعیض، اطلاعات غلط و استبداد با چالشی جدی روبه رو هستیم.پژوهش ها نشان می دهد که ایجاد وقفه های زمانی، تغییر موقت محیط، و مواجهه آگاهانه با تجربه ها، حساسیت مغز را بازمی گرداند. بنابراین، مدیریت آگاهانهٔ عادت کردن نه تنها کیفیت زندگی را افزایش می دهد، بلکه توان ما را برای واکنش به خطرات و فرصت ها تقویت می کند.فروشگاه اینترنتی 30بوک