انتشارات آرینا منتشر کرد: عشق مثل سرطان عمل می کرد. مثل سلول های سرطانی تکثیر می شد. بیشتر و بیشتر...وقتی به خودت می آمدی که تک تک سلول هایت به آن آلوده شده بودند.عشق معیار نداشت. اندازه نداشت. در زمان و مکان تعریف نمی شد. نه می شد آن را نشأت گرفته از قلب دانست، نه مغز.حساب و کتاب نداشت.یک جور عجیبی بود. سرتاسر درد بود و با این حال آدم مثل نوش دارو آن را سر می کشید. ذره به ذره، قطره به قطره...حس من به آراز دوست داشتن نبود؛عشق بود. عشق بود، چون من معیاری برایش نداشتم. چون حد و مرزی برایش قائل نبودم.ذره ذره سراغم نیامده بود. به یک باره کل وجودم را به آتش کشیده بود.آراز هیچ شباهتی به مرد رویاهایم نداشت.مرد سوار بر اسب سفید رویاهای من آرام بود، سر به زیر بود و قانع؛ درست نقطه ی مقابل او.حالا می فهمیدم چرا عشق عجیب است.آراز یک مورد هم از ویژگی هایی که در عالم رویاهای دخترانه ام در سر می پروراندم، نداشت.درست نقطه ی مقابل همه ی آن ها بود و با این حال من می توانستم با خیره شدن در چشمان او غرق شوم، بسوزم و خاکستر شوم.عشق معیارهایت را هم عوض می کرد.حالا دیگر مرد سر به زیر و قانع برایم دوست داشتنی بنظر نمی آمد.من تغییر کرده بودم، یا شاید هم در حال تغییر بودم؛ مثل دگردیسی یک پروانه.فروشگاه اینترنتی 30بوک