نشر امیرکبیر منتشر کرد:موشکی از صبح خانه اش را تمیز می کرد گندم هایش را توی انبار زیر و رو می کرد. گردوهایش را گردگیری می کرد. کشمش هایش را از سقف انباری آویزان می کرد و برای خودش دامن چین دار می دوخت یک انگشتر طلایی قشنگ هم پیدا کرده بود که آن را مثل دستبند به دستش کرده بود و گاهی برق برق زدن آن را تماشا می کرد ولی دیگر حوصله اش سر رفته بود.یک روز به خودش گفت: «حالا دیگر چه کار کنم؟ چه طور است یک انبار دیگر بسازم و باز کشمش و گردو و گندم توی آن جمع کنم؟ ولی مگر من چه قدر غذا لازم دارم؟ همین که دارم برای دو سال بس است. بعد فکر کرد یک لباس میهمانی دیگر بدوزد باز به خودش :گفت نه بابا دیگر چه قدر لباس بدوزم من که جایی برای میهمانی رفتن ندارم»فروشگاه اینترنتی 30بوک