نشر دايره المعارف بزرگ اسلامي منتشر کرد:خور و بیابانک ــ منطقه ای کویری و ناشناخته است. تقریباً در مرکز ایران و در حاشیۀ کویر مرکزی قرار گرفته است. می گویند وقتی محمدشاه قاجار از یغمای جندقی نشانی دقیق زادگاه و موطن او را خواست و وی با بیان ها و گفته های گوناگون آنجا را معرفی کرد، اما شاه متوجه جایگاه واقعی آن ناحیه نمی گردید. در آخر یغما افزود اگر ایران را به شیری خفته تشبیه نمایند سر آن در جلفا و دُمش در چاه بهار قرار گرفته و خور و بیابانک در وسط آن جای دارد.دربارۀ خور و بیابانک به سبب دوری از شهرهای مختلف و محصور بودن در کویر در کتب قدما اطلاعات زیادی دیده نمی شود، اما جغرافی نویسان قرون سوم و چهارم گفته اند که راه اصفهان به نیشابور از سه روستای بیاضه، گرمه و اردیب می گذرد. آنجا را «سه ده» نامیده و جمعیت آن را بالغ بر هزار نفر گفته اند. اما مقدسی که به احتمال زیاد از آنجا گذشته از آبادانی و ارزانی ارزاق در آنجا و مخصوصاً از گرمه سخن می گوید. مسیر راه های عبور در سده های بعد تغییر کرد و جندق بر سر راه شمال به جنوب ایران قرار گرفت و شهرت آن از بیشتر روستاهای منطقه پیشی گرفت. چنانکه تا اواخر دورۀ قاجاریه، شخصیت ها و دانشمندان متعلّق به همه روستاهای خور و بیابانک، خود را جندقی معرفی می کردند. امروزه اما اوضاع تغییر کرده و منطقه از بن بست بیرون آمده، مسیر خور به طبس گشوده شده و راه کاروان رو جندق به سمنان اسفالته گردیده و روزانه صدها اتومبیل و اتوبوس از این مسیرها عبور می کنند، هرچند عبور این وسیله ها به آبادی و رونق اقتصادی محل انجامیده، اما آرامش پیشین منطقه از دست رفته است.فروشگاه اینترنتی 30بوک