نشر سیاهرود منتشر کرد:یدالله رؤیایی: تصویر من از شعرهای تو، و از تو، همیشه تصویر کسی بود که کلمه هایش را می شناخت، دراین شعرها هم من همان روزبهان را میبینم، که می سازد، و به خیال هایش رفتارهای خودش را می دهد، و یا رفتارهای خودش را به خیال هایش می دهد……قماش تو، قماش کشف و تجربه است، بایک ساختمان ذهنی قدیم و قویم، و ما را کشف های هم به هم نزدیک می کند، مرا هم کشف های تو به تو می رساند…(نامه هایی به روزبهان)سهراب مازندرانی: آنچه نگاه روزبهان و شعر او را از لطف می آکند، ساده بودن بیان است، در شعری که مطلقاً ساده لوح نیست. لحن ساده و صمیمی، به گمان من، دشوارترین تجربه هاست… لطف شعر مدرن، در صمیمیت آن است، یعنی درهنر ساختن از بیانِ مردم معاصر، و نه در فریفتن جماعت با اداهای «میتولوژیک» و «آرکائیک».(نشریه روئا، شماره سوم)فرامرز سلیمانی: شعارهای روزبهان با مهربانی آغاز می شود. او نگران برگی است که از درسخت می افتد و مهربانی و نگرانی شاعر از آن تماشاگری حیران است. حیران بر کار این جهان و راه و بیراه آن و پرسش و اندیشه و فلسفه ی او از همینه است. جهان روزبهان اما مهربان نیست و بیابان است و ریگ و پایی که عریان و بیپناه مانده است… این شعرهای کوتاه و کم، هزار پرسش بی پاسخ با خود می آورند و با خود می برند، گویی شاعر نیز شعرهایش را در راه گم کرده است و یا به آرامش رسیده است.(اِنهِد وانا، ص 93)سیمین بهبهانی: بار دگیر درود به روزبهان عزیز، که مرا به بررسی شعرم شادمان کرده است و امید است که این زحمت که برخود روا داشته، برای من راهگشا و آموزنده نیز باشد، هرچند که نچندان فرصتی برای نمانده است.(نامه هایی به روزبهان)فروشگاه اینترنتی 30بوک