انتشارات مازیار منتشر کرد :نلسون گودمن که در 1998 در سن 92 سالگی در آمریکا درگذشت، از برجسته ترین فلاسفه ی قرن بیستم و از پرنفوذترین فلاسفه ی تحلیلی است که نظریاتش همچنان مورد بحث و کنکاش قرار دارند. گذشته از تدریس فلسفه در هاروارد و چندین دانشگاه دیگر، گودمن سال ها مدیر یک نمایشگاه هنری، جمع آورنده ی آثار هنری، و نیز آفریننده چند اثر هنری (در رقص و موسیقی) بود. این دوسویگی علائق، به بهترین شکل در متن حاضر جلوه گر است که، به شهادت دائره المعارف فلسفه ی استانفورد، «نقطه ی عطفی بنیادین در نگرش تحلیلی به مسائل هنری در فلسفه ی انگلیسی-آمریکایی به شمار می رود.» برعکس پیشینیان والا مرتبه ی خود در فلسفه ی هنر، مانند ارنست کاسیرر و سوزان لانگر که هنر را بر مبنای کیفیات زیباشناختی تعریف می کردند، گودمن آثار هنری را بر اساس خصایل نحوی و معنا شناختی آنان تعریف کرد و بنابر دائره المعارف بریتانیکا، «زبان های هنر نخستین اثر فلسفه ی تحلیلی بود که نظریه ای مشخص و سامان مند درباره ی هنر پیش گذاشت.» پس از چند دهه که از انتشار آن می گذرد، این کتاب ارزش کانونی خود را در مباحث فلسفه ی هنر، و نمادشناسی به طور کلی، همچنان حفظ کرده است.فروشگاه اینترنتی 30بوک