انتشارات مرسل منتشر کرد :این کتاب در قالب گزیده ای از شاهنامه ی حکیم ابوالقاسم فردوسی در قالب نثر، جهت مطالعه ی آسان علاقمندان شعر و ادب پارسی گردآوری شده است، تا هم زمینه ی خواندن کل اثر بدیع فردوسی کبیر را فراهم کند و هم مهم ترین قسمت های شاهنامه را در مجموعه ای جداگانه در اختیار دوستداران آن شاهکار قرار دهد. داستان ها به تقدم شان در کتاب اصلی آمده است تا پس از ارائه ی مجموعه ی کامل، از نظر ترتیب زمانی وقایع، مشکلی به وجود نیاید.شاهنامه نگهبان راستین سنت های ملی و شناسنامه ی قوم ایرانی است و می توان گفت بدون وجود این اثر بزرگ بسیاری از عناصر مثبت فرهنگ آبا و اجدادی ما در طوفان حوادث تاریخی از بین می رفت. شاهنامه روایتی از نبرد خوبی و بدی است و پهلوانان، جنگجویان این نبرد دائمی در جهان روزگار می گذرانند. دیدگاه فردوسی و اندیشه ی حاکم بر شاهنامه همیشه طرفدار خوبی ها در برا بر ستم و تباهی است.در بخشی از کتاب گزیده ای از داستان های شاهنامه؛ گرسیوز (جلد سوم) می خوانیم:رستم به گودرز گفت که شاد باش و غم از سر بپرداز که گیتی، چنین است و نصیب همگان، مرگ. مرگ، چاره ای ندارد و مرا نیز گریزی از آن نیست. رستم پس از گفتن آن سخنان، مورد استقبال سایر ایرانیان قرار گرفت؛ همگان به سوی جهان پهلوان رفتند و همچنان که به همراه او به یاد کشتگان می گریستند، وی را به گرمی پذیرفتند. رستم، همگان را آرام کرد و در کوه، سراپرده ای برپا نمود.جهان پهلوان، درفش افراشت و بر تخت نشست؛ یک سوی او گودرز و گیو جای گرفتند و در سوی دیگرش، طوس و دیگر پهلوانان. شمعی افروخته شد و همگان به گفتگو نشستند. سخن از جنگ بود و پهلوانانی چون کاموس و شنگل و منشور و خاقان چین. به رستم از پهلوانی کاموس گفتند و فراوانی دشمن و از آنکه بی حضور رستم، کار بر ایرانیان سخت می شد. ایرانیان به رستم گفتند که از خدای به خاطر رساندن تو و فرو آوردن رنج و سختی، سپاسگزاریم. تن ما به تو زنده شد و به تو امیدواریم.رستم، لختی بر کشتگان اشک بارید و از رنج روزگار سخن گفت و تقدیر را تغییر ناپذیر خواند. سپس، خدای را به یاری طلبید و پیروزی را حتمی و نزدیک خواند. همگان بر رستم آفرین خواندند و او را شاد و عمرش را دراز، آرزو کردند. با دمیدن دوباره ی خورشید، ترکان، آماده ی نبردی دیگر شدند. این در حالی بود که هومان با نگریستن بر سراپرده ای که از دیبای سبز رنگ برپا شده بود، دانست که ایرانیان، یاوری در کنار خود دارند. سراپرده ی سیاهی نیز، بودن فریبرز را خبر می داد. هومان به نزد پیران رفت و او را از هراسی که با دیدن ایرانیان تازه نفس، به دلش افتاده بود، آگاه کرد و بدو گفت که به گمانم رستم به یاری دشمن آمده است.فروشگاه اینترنتی 30 بوک