انتشارات خرد سرخ منتشر کرد: سال های 1320 تا 1340 را سال های «انقلاب صنعتی کوچک در ایران» می نامند. اینک می توانیم به روشنی یادآوری کنیم که مصادره و ملی کردن اموال و دارایی های صنعتی و غیرصنعتی سرمایه داران پیش از انقلاب و انجام پروژۀ خصوصی سازی دو سر یک پیوستار بودند. پیوستاری که با «انقلاب صنعتی کوچک» و با پیشگامی دولتی ملی و توسعه گرا و سرمایه داران «کارآفرین» آغاز شد و با صنعت زدایی اقتصاد ایران و واگذاری بنگاه های بزرگ صنعتی به نوکیسگان «رانتیر» و بخشی از سوداگران نوین نزدیک به دستگاه حکومتی پایان یافت. در دهه های 1340 تا انقلاب 1357، عصر پایه گذاری و شالوده ریزی صنایع مادر بود که در آن روزگار، موتور شکوفایی و رشد اقتصادی کشورها به شمار می رفتند. اکنون، پس از اجرای پروژۀ خصوصی سازی، بسیاری از این صنایع یا تعطیل شده یا درگیر بحران های درونی، بلاتکلیفی و سودجویی های فردی و نابودی فرصت ها هستند. اینکه این روند از همان آغاز آگاهانه یا هدفمند و برنامه ریزی شده بوده است یا نه، پرسشی باز است. اما همانگونه که در این کتاب، از زبان برخی مدیران قدیمی صنعت گفتیم، چندان بی هدف هم نبوده است.فروشگاه اینترنتی 30بوک