کتاب یادداشت هایی برای یک اعدام، به روایت ساعات پایانی حیات یک فرد محکوم به اعدام می پردازد. از افکار او می گوید، احساساتش را توصیف می کند و تجربهاش از این ساعات تکان دهنده را تا لحظات آخر شرح می دهد. اما علاوه بر شرح حال او و قربانیانش، در خلال داستان سؤالاتی به مراتب مهم تر نیز مطرح می شود: که چرا کار او به اینجا ختم شد؟ اگر روزگار این گونه پیش نمی رفت و اگر سرنوشت به گونه ای دیگر رقم می خورد، اکنون او و قربانیانش می توانستند چه زندگی ای داشته باشند؟ و نویسنده حین حوادث فصول مختلف کتاب، به این پرسش پاسخ می دهد. آنچه در این اثر بیشتر جلب توجه می کند، پرداختن به همین موضوع و سؤالات اساسی است که از قدیم مورد توجه بسیاری بوده. برای مثال می توان به عباراتی از ویکتور هوگو در داستان کلود ولگرد اشاره کرد. در آن اثر، پس از اعلام حکم کلود در دادگاه، او در برابر حضار سؤالی با این مضمون را مطرح می کند که شما می گویید من دزدی کرده و مرتکب قتل شده ام، اما باید از خود بپرسید که چرا چنین کرده ام؟ در این اثر نیز نویسنده به خوبی ما را متذکر می کند که چه شرایطی، چه تجربیاتی، چه کمبودهایی، چه رنج و دشواری هایی فرد را به جایی می رساند که مرتکب جنایت می شود. شرایطی که خود او غالبا هیچ نقشی در تعیین، یا قدرتی بر تغییر آن ها نداشته است. نویسنده توجه خواننده را به سلسله حوادث و تصمیماتی جلب می کند که منتهی به فاجعه شده اند. او شما را به گذشته های دور می برد، پیش از تولد این اعدامی. از پدر و مادر او می گوید، که آن ها در چه شرایطی ازدواج کردند، در چه شرایطی صاحب فرزند شدند و این فرزند در ادوار مختلف زندگی خود چه چیزهایی را پشت سر گذاشت. او از گذشته و تجربه های شخصیت های داستان می گوید، تجربه هایی که بر تصمیم های امروز آن ها موثرند، تصمیم هایی که آینده شان را تعیین می کنند. حوادث و تصمیماتی که اگر هرکدام تغییر می کردند، سرنوشت شخصیت های داستان به گونه ای دیگر رقم می خورد.