شاخنامه همان طور که از اسمش پیداست داستان شاخ هاست. اصلا کی گفته همیشه باید داستان شاه ها را نوشت و خواند؟ خیلی وقت ها تاریخ را شاخ ها رقم می زنند؛ همان هایی که غرور و خودخواهی و قدرت، حسابی شاخشان کرده و فکر می کنند حالا که دنیا به دستشان افتاده تا می توانند باید به همه چیز و همه کس شاخ بزنند و شاخ بقیه را هم بشکنند. شاخنامه داستان همین شاخ تو شاخ شدن هاست و آخر وعاقبت شاخ های دراز. این جلد از شاخنامه به داستان شبحی سرگردان اختصاص دارد. روزهای اول مردنم خیلی روزهای سختی بودند. نمی دانستم چه کار کنم، کجا بروم و آخرش چه می شود؟ تا کی باید بین زمین و هوا معلق می ماندم؟ نه زنده ها من را می دیدند، نه شبح سرگردانی دوروبرم بود که باهاش درددل کنم. شده بودم یک شبح افسرده. علائم افسردگی شبح ها: بدنشان دانه های نامرئی درمی آورد. رنگشان از سفید نامرئی به آبی نامرئی تغییر می کند. از دیوارهای قطور به سختی عبور می کنند. از مکان های روشن می ترسند و موهای نامرئی تنشان می ریزد.