کتاب فلسفه ی تحلیل منطقی مجموعه ای است از مهم ترین مقاله های فلسفه ی تحلیلی در قرن بیستم که هرکدام آغازگر بحثی تازه در این حوزه بوده اند. بیشتر مقاله های این کتاب در دهه های گذشته ترجمه شده اند. مقاله های «مقدمه ی مبانی حساب» از گوتلوب فرگه، «برهان عالم خارج » از جی. ای. مور، «دو حکم جزمی تجربه گرایی» و «در باب آنچه هست» از ویلرد ون اورمن کواین، همچنین «فلسفه ی تحلیلی در فرانسه» از پاسکال آنژل، در شمارهی هفتم و هشتم مجله ی ارغنون در سال ۱۳۷۴ (ویژه ی فلسفهی تحلیلی) به سردبیری ضیاء موحد منتشر شده است. دو مقاله ی دیگر یعنی «درباره ی معنی و مصداق» از گوتلوب فرگه و «آرای هوسرل در باب بداهت و توجیه» از داگفین فولسدال یکی در سال ۱۳۶۷ و دیگری در سال ۱۳۷۵ در مجله ی فرهنگ منتشر شده است. مقاله ی «دفاع از حس مشترک» از مور برای نخستین بار چاپ می شود. منوچهر بدیعی (زاده ی ۱۳۱۸ در اصفهان) از برجسته ترین مترجمان معاصر ایران است؛ مترجمی گزیده کار که همواره با انتخاب آثار ارزشمند، مسیر تازه ای را در ترجمه گشوده است. بدیعی با تسلط بر زبان های فرانسه و انگلیسی، آثار نویسندگان بزرگی چون جیمز جویس، کلود سیمون، روژه مارتن دوگار، ویلکی کالینز، ویلیام تکری، آلن روب-گری یه و دیگر چهره های برجسته ی ادبیات مدرن را به فارسی برگردانده و حضورش، همچنان یادآور ارزش والای مترجم در مقام بازآفریننده ی متن در زبان مقصد است. بزرگ ترین آثاری که او ترجمه کرده اولیس شاهکار جیمز جویس و گارگانتوا اثر فرانسوا رابله است که هنوز به فارسی منتشر نشده. ترجمه ی مهم ترین مقالات فلسفه ی تحلیلی در قرن بیستم از دیگر کارهای منوچهر بدیعی است.