«اگر ووک هستی، لابد چپ گرایی؛ و اگر چپ گرایی، لابد ووک هستی.» این پیش فرضِ رایج به زعمِ سوزان نیمن، فیلسوف بنام، یکی از خطاهای بزرگ روزگار ماست. در دنیایی که هر روز مرز میان عدالت خواهی و ایدئولوژی تیره تر می شود، سوزان نیمن هشدار می دهد ووک بودن الزاماً به معنای چپ گرایی نیست. او نشان می دهد چگونه جنبشِ ووک، با آن که از احساسات چپ گرایانه ای چون دفاع از ستمدیدگان و مقابله با تبعیض نیرو می گیرد، در بنیادهای فلسفی اش از ریشه های محافظه کارانه تغذیه می کند؛ و همین تناقض است که آن را در تعارض با سه اصل دیرپای چپ قرار می دهد: جهان شمولی، تمایز میان عدالت و قدرت، و ایمان به امکانِ پیشرفت. نیمن با زبانی روشن و بُرنده، از چپ می خواهد به آرمان هایی بازگردد که زیباترین جنبه های جهان مدرن را آفریده اند. این کتاب دعوتی است به بازاندیشی در معنای راستینِ عدالت، رهایی، و مسئولیت انسانی.