میرغلام آزاد بلگرامی (1116-1200ق) شاعر هندی مسلمان و برخاسته از خاندانی اهل فرهنگ و سیاست، به دو زبان فارسی و عربی شعر می سرود و در تذکره نویسی و نقد ادبی نیز در سرزمین خویش دارای جایگاهی ویژه است. بخش اعظم دیوان فارسی او را غزلیات (1053غزل) تشکیل داده و جز آن او در قوالب مختلف از جمله قصیده، قطعه، مثنوی و رباعی طبع آزموده است. اشعار او با مضامین عاشقانه و عارفانه مشحون از ابیات زیبا و اصطلاحات دینی، عرفانی، ادبی، پزشکی و مولفه های مدنی است. متن حاضر براساس معتبرترین نسخه های خطی موجود از دیوان آزاد تصحیح شده است.