مهستی بحرینی در پنجم شهریور 1317 در آمل متولد شد. تحصیلات خود را تا اخذ درجه ی دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران ادامه داد. دل مشغولی اصلی او ترجمه از زبان فرانسه بوده و هست. مائده های زمینی آندره ژید، اعترافات ژان ژاک روسو و هستی و نیستی ژان پل سارتر از ترجمه های درخشان اوست. غزل سرودن را از نوجوانی آغاز کرد و یکی از غزل های او آن چنان شهرتی یافت که سر از دیوان مهستی گنجوی درآورد : در فغانم از دل دیر آشنای خویشتن دو مجموعه ی نیمایی در گذشته از او منتشر شده است. زبان شعرش سالم و استوار با تصویرهایی غالبا نو است. این کتاب مجموعه ی کامل اشعار اوست.