| در ورشو هر جا باشی جای زخم های جنگ را می بینی| کافه پولونیا درباره ی «پناهندگان لهستانی» است. منصور ضابطیان در جریان سفرش به ورشو، با تعدادی بازمانده ی لهستانی که در سال 1321 به ایران وارد شدند مصاحبه و به دنبال آن به شهرهایی در ایران سفر می کند که یا مقصد پناهندگان بوده، یا آرامگاه ابدی شان. او پس از جست وجوی نشانه ها و خاطره ها، مشاهدات خودش را از وقایع به تصویر می کشد. بنابراین، کتاب حاضر «سفرنامه ی لهستان» نیست اثری خواندنی و تأثیرگذار است از تلاش های غیرانسانیِ انسان برای ازبین بردن هم نوعش.