«پاک کن» کتاب داستانی تصویری و مناسب کودکان ۳ تا ۷ سال است. این کتاب، داستانی ساده اما با مفاهیمی عمیق برای بچه‌ها دارد. «پاک کن» داستان یک پاک‌کن است که احساس می‌کند در میان باقی لوازم‌التحریر‌ها، چیز مفید، خاص و بدردبخوری نیست. مثلا ماژیک یا خودکار مهم هستند و اهمیت زیادی دارند یا مثلا تراش اهمیت دارد. خودکار و بعضی از لوازم‌التحریر‌های دیگر او را مسخره می‌کنند. پاک‌کن کم‌کم با خودش فکر می‌کند که چقدر بی‌خاصیت و بدرد‌نخور است. او احساس می‌کند یک نظافچی و تمیز‌کننده‌‌ای بیش نیست. دلش می‌گیرد و می‌خواهد برود تا این‌که... آنا کانگ، نویسنده‌ی کتاب، سعی کرده است در دل داستانی ساده و جذاب و قابل فهم برای بچه‌ها، در عین سرگرمی، به آن‌ها مفاهیم مهمی را بیاموزد. او با شخصیت‌ دادن به لوازم‌التحریر، که از لوازم ملموس و قابل‌شناخت برای بچه‌ها هستند، استفاده کرده است تا به آن‌ها بفهماند که هیچ‌چیزی بی‌خود و غیرمفید نیست. آنا کانگ با نوشتن این داستان تصویری ساده به بچه‌ها می‌آموزد که هر کسی باید توانمندی و ویژگی‌های خاص و متفاوت‌ خودش را پیدا کند. او در عین‌حال به شکل غیرمستقیم به بچه‌ها می‌گوید که هرگز خودشان را با دیگران مقایسه نکنند و هیچ‌گاه اعتماد‌ به نفس خودشان را از دست ندهند. «تفاوت»، «یافتن توان‌مندی»، «پرهیز از مقایسه‌ی خود با دیگران»، «پیدا کردن اعتماد به نفس لازم» و ... از مفاهیم مهمی هستند که بچه‌ها بعد از خواندن داستان «پاک کن»‌ به آن می‌رسند. شخصیت‌پردازی در این کتاب بسیار خوب و قوی است و مخاطبان کودک را کاملا با داستان و این شخصیت‌های ملموس، همراه و هم‌دل می‌کند. شخصیت‌پردازی قوی در کنار تصویرگری جذاب و کودکانه، باعث می‌شود بچه‌ها کتاب «پاک کن» را دوست داشته باشند و به مفاهیم و قصه‌ی‌ آن فکر کنند. بچه‌ها به پاک کن، شخصیت اصلی داستان فکر می‌کنند، به پاک‌کنی که با خودش فکر می‌کند هیچ خلاقیت و قدرت آفریشنی ندارد، فقط بلد است کثیف‌کاری‌های بقیه را تمیز کند. همین! و این باعث می‌شود باقی نوشت‌افزارها مسخره‌اش کنند و خودش هم کم‌کم به این باور برسد که به هیچ دردی نمی‌خورد و چیز بی‌خودی است. اما در غیابش، بقیه می‌فهمند که چقدر حضور پاک‌کن، لازم و حیاتی و مفید است. «پاک کن» داستانی ساده و کودکانه است که هم بچه‌ها را سرگرم می‌کند و هم به آن‌ها می‌آموزد که تفاوت‌ها را بپذیرند و خودشان را با دیگران مقایسه نکنند.